Jak planować posiłki?

Metod jest kilka – można robić to w ujęciu 2–3-dniowym, można w tygodniowym, można nawet w miesięcznym, jeśli jest się królową planowania. Ja jestem powiedzmy hrabiną planowania, więc planuję na tydzień do przodu. Co ważne, zaczynam od tego, co mam w domu (ergo: trzeba to zjeść) i od tego, na co mam ochotę (jeśli zapasów jest mniej, moje zachcianki spożywcze są łatwiejsze do zaadresowania).

Jest też metoda na promocje i dostępność – czyli jedziesz do sklepu i patrzysz, co jest w promocji, albo jedziesz do umownego Majlerta i patrzysz, co jest ciekawego. A potem przywozisz to do domu i knujesz, co z tego zrobić. Dla mnie to suboptymalne, bo albo trzeba mieć w domu ogromne zapasy wszystkiego, albo iść po linii najmniejszego oporu i robić rzeczy banalne, jak makaron z sosem czy kotlety. Nie to, że ich nie lubię, ale nie codziennie.

Spis treści

Mój proces układania menu krok po kroku

Na potrzeby tego tekstu postarałam się odwzorować mój proces myślowy przy układaniu menu na tydzień.

W poniedziałek chcę jechać do sklepu rybnego – tam kupię nieustalone jeszcze ryby (raczej przetwory niż surowe, surowych nie chce mi się przetwarzać). Zakładam listę zakupów (ma tytuł z datą dzienną lub tygodniową, może będzie więcej niż jeden dzień, kiedy coś trzeba kupić). Wpisuję ogólnie „ryby”, bo wiem, że wybiorę to, co będzie mi się podobać.

Z tego będą co najmniej dwie kolacje – wpisuję do kalendarza „ryby, chleb, warzywa” na co najmniej dwa dni, niekoniecznie obok siebie. Przetwory wytrzymają 3–4 dni w lodówce. Nie wpisuję zakupów w piekarni, bo mam zapasy zamrożonego pieczywa na każdą okazję (ciabatta, pszenno-żytni, żytni).

Przypomina mi się, że chciałam zrobić pieczone pomidory. Wpisuję je na jeden z wieczorów z rybami. Pomidorów mam zawsze w domu parę kilo, więc nie uwzględniam ich na liście zakupów, wpisuję za to gazpacho na jeden z obiadów, bo chcę przetestować przepis z jednego z moich ulubionych serwisów o jedzeniu. Dodaję do listy zakupów 1 zieloną paprykę – przepis jej wymaga, a ja chcę zrobić tę wersję gazpacho idealnie według wytycznych.

Łączenie składników i walka ze stratami

W lodówce mam torbę bazylii na pesto. W poniedziałek będę musiała dokupić orzechy piniowe – dopisuję je do listy zakupów, a w kalendarzu na poniedziałkowe popołudnie wrzucam „zrobić pesto z bazylii i rukoli”, bo mam też jakąś umiarkowanie świeżą rukolę.

Pesto trzeba będzie zjeść. Najprościej z makaronem, ale mam też w zamrażarce ser halloumi, który chętnie bym zjadła. Wpisuję na jeden z wieczorów „halloumi, kuskus, pesto” – jeszcze nie wiem, co to dokładnie będzie, ale mam jakieś zręby. Wiem, że będę chciała użyć moghrabieh, czyli kuskusu perłowego, bo drobny jest do pesto za mały. Mam go w słoiku na półce, więc nic nie dodaję do listy zakupów.

Chciałabym znów zrobić chłodnik z ogórków małosolnych, ale ostatnio nastawione są już mocno ukiszone, więc dodaję do listy zakupów ogórki i składniki do kiszenia, a do listy zadań na poniedziałek – nastawienie małosolnych. Chłodnik planuję na obiad pod koniec tygodnia.

Wracam do pesto. Na pewno wyjdzie go sporo, więc planuję też jedną kolację z makaronem i pesto i drugą do wyboru – albo z kuskusem, albo z makaronem. Nie zużyję jednego dnia całej kostki halloumi, które odmrożę, więc pewnie będzie powtórka kuskusu.

Na sobotnią kolację zrobiłam zapiekankę z bakłażana i była pyszna, ale chcę jeszcze popracować nad jej formą i może zrobić sos parmezanowy, z jakim podano mi ją w restauracji. Mam w domu 3 bakłażany z odmiany włoskiej, doskonałe do tego cel. To danie zajmuje pół dnia, więc przeglądam moje zapiski w poszukiwaniu czegoś prostszego. Znajduję przepis z bakłażanem i ciecierzycą, którego jeszcze nie robiłam – wpisuję go na obiad jednego dnia, ale pewnie będzie tego więcej – najwyżej się zamrozi.

Stałe punkty programu, resztki i awaryjne gotowce

W pozostałe dni na obiad wpisuję koktajl (kiedy jesteśmy w domu) albo Yfood (gotowy koktajl, kiedy wychodzimy i załatwiamy sprawy poza domem). Dodatkowo, w niedzielę, kiedy mamy być u mamy, wpisuję ze znakiem zapytania obiad z lokalnej restauracji – ale gdyby miało nie być czasu czy chęci, wezmę butelki z Yfoodem ze sobą.

W piątki wieczorem jemy pizzę – mam ją wpisaną w kalendarz jako powtarzające się wydarzenie, żeby ciągle nie pisać tego samego. Pamiętam, że zużyłam resztki mozzarelli (mrożę ją w kawałkach, na pizzę wystarczy) i szynkę dojrzewającą, więc wpisuję jedno i drugie na listę zakupów – nie muszę tego kupować w poniedziałek, ale widzę to na liście ogólnej.

Na niedzielę wieczór wpisuję „resztki”, bo coś na pewno zostanie, więc tego posiłku nie mam co optymalizować.

Śniadania są banalne – zwykle jemy albo twaróg (w formie stałej albo w formie pasty z rzodkiewką i szczypiorkiem), albo coś z jajek. Na szybkie śniadania po nagraniu podaję czasem parówki – to najlepsze wyjście, kiedy w ogóle jest zimno, ale wpisuję to też na poniedziałek, bo wiem, że to będzie długi dzień i nie ma co się bawić w wytworną wydawkę. Parówki są w zamrażarce, wystarczy je wyjąć do lodówki dzień wcześniej, wieczorem.

Ponieważ kupiłam ser kozi idealny do omletów, planuję też omlet – dwa razy, ale nie koło siebie. Dwa razy, bo wtedy zużyję całe opakowanie serka i nie zmarnuje się (a to mi się zdarzało). Dopisuję do listy zakupów rukolę – ta, którą mam, jest już zwiędła i nie będzie smaczna w omlecie.

I tak to z grubsza wygląda. Przez większość czasu wszystko odbywa się zgodnie z planem, ale na nieprzewidziane okazje mam w domu gotowce – dania Proporcja (pisałam o nich jakiś czas temu – są w sam raz, kiedy trzeba coś podać na szybko) i puszki EdRed. Nie posiłkuję się dostawami z restauracji, bo mam to (nie)szczęście, że w pobliżu nie ma niczego sensownego. Czy raczej: jest masa restauracji i bistro, ale nie odpowiadają moim potrzebom.