Albo gościnią. Osobą gościowską. Wiesz, o co chodzi – ktoś Cię zaprasza, może niekoniecznie znacie się całe życie, nie chcesz się niestosownie zachować. Chodzę w gości i podejmuję gości od lat, jeszcze w starym domu robiliśmy kolacje, grille, sushi party. Byłam też i gościem – na parapetówce jeszcze w mieszkaniu w budowie (umiarkowane, bo toaleta też była w budowie), i w domeczku na wsi, i w hotelu po sezonie (nie, kompletnie nie jak „Lśnienie”, jeśli to Ci się skojarzyło), a nawet na porządnym arabskim obiedzie, gdzie normą było jedzenie bez sztućców, rękami.

Jeśli nie wiesz, co robić, rób z grubsza to, co reszta. O ile jest jakaś reszta gości – bo może być tak, że idziesz na kolacyjkę, gdzie będą góra 4 osoby. Na tę okazję mam dla Ciebie poniższe wskazówki.

Czy można się spóźnić?

Ja uważam, że nie, nie w sposób znaczący. Ktoś mi kiedyś opowiadał o rozstaniu towarzyskim z dobrymi znajomymi, po tym, jak zaproszeni na godzinę osiemnastą goście zadzwonili, że trochę się spóźnią. A potem zadzwonili drugi raz, dwie godziny później, mówiąc, że już prawie są gotowi i zaraz wyjadą z domu. Trasa miała im zająć kolejną godzinę i wtedy gospodyni cofnęła zaproszenie.

To jest oczywiście skrajność i nie o tym tutaj mówimy (ale jakby co, to tak pod żadnym pozorem nie wolno robić – już lepiej odwołaj przyjście w ostatniej chwili, na 5 minut przed, niż radośnie się zapowiedz na kilka godzin PO godzinie, na którą byłaś zaproszona). Dobrą metodą jest sprawdzić przedtem, jak długo będzie się jechać na miejsce i dodać do tego jakieś 15% tego czasu, żeby się nie spieszyć.

Może się zdarzyć, że ucieknie Ci autobus, metro, taksówkarz źle skręci, to uzasadnia 10–15 minut spóźnienia, a nie 45. Zadzwoń, przeproś, bez długiego wyjaśniania. Nieważne, dlaczego się spóźnisz, ale daj znać gospodarzom, zanim z nudów zjedzą połowę przystawek. Chyba że to większe przyjęcie – wtedy ryzykujesz, że obiad czy kolacja zaczną się bez Ciebie. Trudno, Twoja wina, nie ma co się dąsać.

A czy można przyjść wcześniej?

Nie. Zakładam, że nie mówimy o „przyjęciu” pod tytułem chipsy i piwerko, bo to się ogarnia w 2 minuty (wliczając szukanie miski na chipsy), ale przygotowanie do tzw. wydawki może trwać np. 4 godziny. U mnie tak bywa. I mam to rozplanowane w interwałach pięciominutowych, więc o ile 5 minut wcześniej dzwoniący do furtki goście to najwyżej jedno zadanie do wykonania, typu „przełożyć ziemniaki na półmisek”, to goście pojawiający się pół godziny przed godziną przyjęcia to utrudnienie.

Jeśli przeszacowałaś czas na dojazd, siedź w samochodzie. Przyjechałaś zbiorkomem? Idź na spacer. Pada? Znajdź przystanek z daszkiem. Nie zaczynaj spotkania od irytowania gospodarzy.

Co wziąć jako prezent?

Kiedyś obligatoryjne były kwiaty dla pani domu i butelka alkoholu dla pana domu. W zasadzie nadal są, mimo że nie zawsze jest to prezent fortunny – bo można nie lubić ciętych kwiatów (ja na przykład nie lubię; tzn. nie wyrzucę z furią, ale nie sprawiają mi szczególnej przyjemności, sama ich nigdy nie kupuję), można też nie pić alkoholu. Znów, to pewnie jest coś, co już wiesz o swoich gospodarzach, ale jak nie wiesz, to nie zakładaj.

I jeszcze o alkoholu – jeśli zostało wyrażone coś o nim podczas wieczoru, np. „wpadnijcie na wino i serki”, to tak, wtedy jak najbardziej możesz przynieść wino. Jeśli się nie znasz na winie (nie ma obowiązku się znać), to spytaj, co będzie najlepiej pasować. Albo weź cokolwiek, co masz w domu.

Pamiętaj, że może być też tak, że gospodarze (lub jedno z nich) mają problem z alkoholem.

Czy czekoladki to dobry pomysł?

Z tego założenia wychodziła do niedawna moja matka, bo mówiła, że to doskonały prezent przechodni – najwyżej poda się dalej. Ale nie wszyscy są tak pozbawieni emocji wobec prezentów, niektórzy chcieliby coś, z czego faktycznie skorzystają. Moja matka się nauczyła, że jednak są lepsze prezenty, jak wysłała mnie z bombonierką do jakiejś swojej koleżanki. Koleżanka chorowała na cukrzycę i nie powstrzymała się (panie 80+, one już nie muszą patrzeć na konwenanse i walą sobie prawdę między oczy) od wyjaśnienia matce, że z czekoladek nie skorzysta.

Myślę, że raczej bezpiecznym prezentem jest herbata – bo kawa to też temat trudny, nie wszyscy ją piją, a herbatę pije znacząca większość. Jeśli masz jakąś ulubioną, to wybierz taką, a jeśli nie – kup coś sypanego, może niekoniecznie te owocowe cuda sprzedawane na gramy. Dobry Earl Grey zawsze się przyda.

Jeśli robisz przetwory, to domowe dżemy, powidła, przetwory z warzyw zawsze są na miejscu. Zadbaj o ładne etykiety, spakuj je do papierowej torby i wręcz, wchodząc. NIE dopytuj się potem, jak smakowało, NIE domagaj się podania natychmiast.

Czy zdjąć buty?

Ja uważam, że dom jest do mieszkania, a nie do wyglądania i zachęcam gości do zostania w butach. Po pierwsze, buty są zwykle elementem stroju, a NIC nie wygląda tak głupio, jak np. zdjęcia z rodzinnej wigilii, gdzie odświętnie ubrana rodzina pozuje przy choince w skarpetach i rajstopach.

Po drugie, nie wiem, jakie kto ma skarpety, czy nie daj Boże nie wyjdzie mu palec bokiem, a to każdemu by zepsuło humor.

Oczywiście, jeśli dokądś przyjechałam i szłam kilometr po błocku, to rozważę tę decyzję, ale nie pamiętam, kiedy ostatnio coś takiego się zdarzyło.

Co, jeśli gospodarze mają zwierzęta?

Jeśli kategorycznie odmawiasz obcowania ze zwierzętami, ale nie jest to np. mocna alergia, to nic z tym nie rób. O alergii wypada uprzedzić, a to, że nie lubisz kotów czy psów, i tak da się zauważyć.

Oczywiście, jeśli lubisz zwierzęta, możesz spytać, czy można pogłaskać, ewentualnie zostać kocią czy psią ciocią na resztę wieczoru.

Co, jeśli muszę iść do łazienki?

Spytaj, dokąd możesz się udać. Często jest osobna łazienka gościnna i to jest, jak sama nazwa wskazuje, łazienka dla gości. Chyba że pan czy pani domu wskaże Ci łazienkę główną. Zrób, co masz zrobić, upewnij się, że zostawiasz pomieszczenie w niepogorszonym stanie i wracaj do stołu. Nie, przeglądanie półek i szafek z kosmetykami nie jest obowiązkowe. Ani selfie (JEZU).

Co się robi z serwetką?

Jeśli serwetki są papierowe, typu wiotkie, służą raczej do doraźnego wycierania dłoni, np. jeśli to przyjęcie arabskie. Sztywne, duże serwetki papierowe można rozłożyć na kolanach, a po skończeniu posiłku odłożyć obok talerza. Nie należy ich zwijać w kłąb i udeptywać na talerzu.

Serwetki materiałowe bezwzględnie rozkładamy na kolanach – chyba że nie siedzimy przy stole, tylko np. przy barze, wtedy wystarczy mieć ją w pogotowiu. Jeśli coś się rozleje, serwetka nie powinna być Twoim pierwszym wyborem – jestem pewna, że pani domu ma baterię ścierek, ewentualnie rolkę chłonnego ręcznika papierowego.

Co, jeśli jedzenie Ci nie smakuje?

Nic. W najlepszym przypadku, ponieważ żyjemy w erze leczenia otyłości lekami zmniejszającymi apetyt, możesz nie dojeść tego, co masz na talerzu. Nie wyjaśniaj, nie uzasadniaj, jest to, co jest.

ALE jeśli masz jakieś istotne ograniczenia zdrowotne (np. celiakię), to dobra gospodyni sama Cię o to spyta przed pierwszym spotkaniem. Jeśli nie spyta, wybierz coś, co wygląda w miarę bezpiecznie.

Jeśli coś Ci smakuje, oczywiście możesz to skomplementować, w zasadzie to nawet oczekiwana reakcja. Dobrze wychowana gospodyni nie zacznie Ci od razu uzupełniać zawartości talerza, ale Ty możesz sięgnąć po dokładkę.

Czy jedzenie deseru jest konieczne?

Bynajmniej. Nie ma też przepisu zmuszającego do jedzenia deseru (chyba że przyszło się na kawę i ciasto, wtedy wypada przynajmniej skubnąć cokolwiek – chyba że masz ograniczenia dietetyczne jak wyżej).

O której można wyjść?

Myślę, że 2–3 godziny w gościach to optymalna ilość czasu. Nie należy wstawać w połowie zdania i wychodzić pędem (jeden mój wujek to kiedyś zrobił, jakieś 40 lat temu, i od tej pory moja matka na wieść o nim mówi: „a tak, ten co uciekł od sałatki z pomidorów”). Można powiedzieć „chyba powoli będziemy się zbierać”, dokończyć to, co się je czy pije, dokończyć opowiadanie anegdoty (albo słuchanie jej), podziękować za miło spędzony czas i wyjść w normalnym tempie.

Co jest sygnałem do zamówienia taksówki?

Jeśli podczas kolacji było podawane wino, a teraz pan domu proponuje kieliszek nalewki na trawienie, to możesz spokojnie wyklikać taksówkę. Podobnie, jeśli została podana herbata, BEZ ciasta. U mnie to taki sposób na subtelne danie do zrozumienia, że wieczór dobiega końca. Chociaż nie ukrywam, zdarzają się i takie kolacje, które przechodzą w nocne pogawędki – ale to raczej ze znajomymi, z którymi mamy długi staż, a nie z kimś, kogo gościmy po raz pierwszy.

Och, cześć 👋
Miło cię poznać.

Zarejestruj się, aby regularnie otrzymywać ciekawe treści w swojej skrzynce odbiorczej.

Nie spamuję! Przeczytaj politykę prywatności, aby uzyskać więcej informacji.